Malihe Rostami

منو

یکی داره می بینه

این مجموعه نقاشی برگرفته از اشعار حافظ است.

گاهی می ترسیم از اینکه کسی ببیند
گاهی امیدواریم که کسی ببیند
گاهی منتظریم که کسی ببیند
گاهی خوشحالیم که کسی می ببیند
گاهی آرزو داریم که کسی نبیند

غافل از اینکه همواره کسی هست که می بیند

انسانِ پیچیده، مجموعه ایست از احساسات و توقعات که در قالب رفتارهای معقول و غیر معقول با محیط خود تعامل دارد. آن چه از محیط خود انتظار دارد و می طلبد به اندازه قدرتی است که در چشم ها، لب ها و دست ها و … دارد و رفتارهایی بروز می دهد که ناشی از ساخته های ذهنی خودش می باشد. گاه با آنچه به آن معتقد است آرزوهایش را ترسیم می کند و گاه در بی اعتقادی، خودش را تشنه و محق احساس می کند. اما همواره تلاش می کند که با مثبت ها و منفی های مورد نظرش تایید شود و زمانی خوشحال و غنی می شود که با تراوش های ذهنی اش هم راستا باشد و در ذهن دیگران آن گونه شود که می اندیشد. انسان پیچیده، گاهی آنقدر ساده است که خودش را خوب نمی بیند و دغدغه درونی اش این است که دیده شود، چیزی را که خود نمی بیند و گاه بیم و آرزو دارد که دیده نشود، چیزی را که خود به وضوح می بیند.

عناصر تشکیل دهنده این مجموعه چشم، نگاه، لب، دهان، مغز و احساسات انسانی است که در برگیرنده نگرانی، استرس، خوشحالی، امید و رویا می باشد. سبک اصلی پیاده شده در تابلوها به صورت انتزاعی و آبستره می باشد و در نشان دادن برخی مفاهیم از کلاژ استفاده شده است.